Urine opvangen bij de kat

Er zijn vier methoden om urine te verkrijgen:
- spontaan geloosde urine,
- manueel leeg duwen van de blaas,
- catheterisatie
- cystocentesis


Maneel leeg duwen van de blaas, catheterisatie en cystocentesis zijn mogelijkheden die door de dierenarts gebruikt kunnen worden.
Spontaan geloosde urine is de enige mogelijkheid voor de katteneigenaar.

Spontaan geloosde urine :
Maak de kattenbak goed schoon. Strooi de niet-absorberende korrels,katkor in de bak. Als de kat de bak heeft bezocht, houd de bak dan schuin. De urine zal nu naar het laagste punt stromen. Steek de punt van de pipet door de korrels en zuig vervolgens de urine op.



Manueel leeg duwen van de blaas :
De dierenarts zal continue – geen pompende of knijpende – druk uit oefenen op de blaas gedurende enkele tientallen seconden, totdat de kat begint te plassen. Binnen een minuut is duidelijk of deze methode succesvol is.

Cystocentesis :
De punctieplaats word geschoren en desinfecteerd. Met één hand word de blaas geimmobiliseerd en met de andere hand word met een steriele naald door de buikwand in de blaas gestoken. Nu kan de urine opgezogen worden




Catheterisatie :
Een katheter word via de plasbuis in de blaas gebracht. Vaak moet de kat gesedeerd (een licht verdoving) worden.

Conclusie
Voor het verkrijgen van urine is spontane urinelozing met gebruik van katkor een katvriendelijke methode. Voor het vaststellen van de creatinine/cortisol-verhouding bij cushing is spontane urinelozing van de kat in zijn vertrouwde omgeving de aangewezen methode om urine te verkrijgen.

Heeft de dierenarts tijdens het spreekuur urine nodig, dan kan hij/zij het beste eerst proberen om door middel van lichte druk op de blaas de kat te laten urineren. Indien dit niet lukt - bijvoorbeeld door tegenwerking van de kat- of indien steriele urine nodig hebt, dan is puncteren de aangewezen methode. Bij een overvolle blaas ten gevolge van obstructie van de urethra zal er catheterisatie moeten plaatsvinden om de urethra passabel te maken.